Mijn moeder is een handige moeder. Ze maakte vroeger altijd zelf kleren voor mij. Leuke jurkjes, broekjes, kleren voor de pop, ze maakte het allemaal. En nog steeds zit mijn moeder geregeld achter de naaimachine. Voor het korter maken van broeken, herstellen van kleren of voor onze dochter.

Ik riep al langere tijd: “ik wil dat ook leren”. Maar het kwam er maar niet van. Daarbij moest mijn moeder altijd een beetje lachen. “Jij leert dat toch niet”. Ik riep namelijk ook altijd ik wil leren haken. En tot nu toe is me dat niet eens gelukt. Maar ik wil ook echt nog leren haken hoor!

Een paar maanden geleden gaf mijn tante aan dat ze haar naaimachine weg wilde doen. Ze gebruikte hem toch niet. Ik trok de stoute schoenen aan en vroeg of ik hem mocht overnemen. Ik kreeg hem gewoon gratis. Ik was en ben er blij mee.

Bij toeval kwam ik in gesprek met iemand bij ons in de straat. Ze vertelde over naailessen, die gegeven worden in het dorp waar we wonen. Ik belde op en er was nog plek. Eerst dacht ik wel nog even, is naailes niet suf? Maar nee, ontzettend handig als ik kan.

En zo ben ik sinds oktober gestart met naailessen. Elke week zo’n 1,5 uur les. Ik vind het leuk om te doen, maar vooral ook trots. Dat ik het dit keer ook waar gemaakt hebt wat ik steeds riep.IMG_2954

Tijdens de naailessen nemen we ons eigen patroon en stof mee. We worden geholpen en krijgen tips. De eerste les ben ik gestart met de naaimachine te leren kennen. Eerst op papier wat rechte lijnen en daarna wat vormen. Toen dat lukte maakte ik een vlaggenlijn. Deze hang nu bij ons thuis in de achterkamer.

Daarna maakte ik een rokje en hesje voor mijn dochter. Ik koos voor joggingstof,  dit naait zich makkelijk. En voor een rokje is dat lekker stof. Eens stoer grijs stofje met zwarte sterretjes.

IMG_1875 IMG_1876

Verder maakte ik nog een kussenhoes voor mijn broer en schoonzus. Ze hebben zelf een Volkswagenbusje. Ik zag dit stof en moest het gewoon kopen.IMG_2368

Ook maakte ik een carnavals rokje voor mijn dochter. Van hetzelfde stof ben ik nu voor mezelf een carnavalsrok aan het maken.

En het meest handige vind ik, dat ik nu zelf mijn broeken kan korten maken. Of herstelwerk kan doen. Ik hoef niet meer naar mijn moeder.

Het is niet zo dat ik wekelijks achter de naaimachine thuis kruip. Maar in ieder geval wel wekelijks bij de naailessen.

Ik ben nu op zoek naar een patroon voor een jurkje voor mezelf. En wat ook op mijn lijstje staat is een stoer joggingbroekje voor de kleine man.

Ja, ik ben dus blij dat ik eindelijk kan naaien. En het is tevens iets van mij, mama tijd, even iets voor mezelf doen!

Kunnen jullie naaien? Waar halen jullie leuke patroontje vandaan?

3 Replies to “Yaeh ik kan het eindelijk… #naailessen”

  1. Wat leuk! Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog uit mijn MTS voor Mode en Kleding-periode een naaimachine heb liggen in huis. Ik heb even een black-out qua merk. Een ‘gek’ merk vind ik zelf. Iets van Yamaha of Mitsubischi ofzo. Hij ligt al *kuch* ruim twintig jaar stof te vangen. Onbegrijpelijk dat ik ooit op die school heb gezeten, want ik kan er echt helemaal niets van. Toen ik zwanger was vroeg mijn man mij of ik een knoop aan zijn overhemd wilde zetten. Vraag mij niet hoe het kwam, maar ineens zat ik met die schaar in het jukstuk van het overhemd. Resultaat: een jaap van 10 centimeter en een overhemd wat de prullenbak in kon. De naaimachine laat ik maar even links liggen nog…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: