Vandaag is het wereld prematuur dag. Een dag waarop ik terug denk aan de geboorte van onze eigen prematuur dochter en natuurlijk aan alle andere prematuur kindjes. Tijdens de ziekenhuis periode heb ik (veel) te vroeg geboren kindjes zien liggen op de neonatologie afdeling. Ook helaas een tweeling, waarvan beide kindjes uiteindelijk zijn overleden. Ik krijg er nog kippenvel van. Zeker als een dag als vandaag denk je daar aan…

Ik schreef mijn verhaal over de vroeggeboorte van onze dochter op de blog van Meisje-Eigenwijsje in de rubriek “ ik had geen roze wolk, omdat…” Daar kun je dus mijn verhaal lezen over de vroeggeboorte van onze dochter.

Whats-your-superpower_mama_800x800

Maar hoe gaat het verder met een prematuur kindje? Of anders gezegd, hoe is het nu met onze dochter?

Onze dochter is geboren met ruim 30 weken en woog 1235gr en was 38cm. Ze heeft 2,5 week op de neonatologie afdeling van het AZM gebleven. Daarna werd ze overgebracht naar een ziekenhuis dichterbij waar ze nog 4 weken is verbleven.

Na 6,5 week hadden we ons meisje dan eindelijk thuis. Het was allemaal vreemd. Ze was nog steeds maar een kleine baby van nog geen 2500 gram. Maatje 50 was nog veel te groot, maar we hadden onze kleine meid thuis. Wat voelde dat fijn!

Gelukkig kregen we nog couveuse nazorg. In het ziekenhuis had ik al geleerd hoe we de kleine meid in badje moesten wassen en vasthouden, moesten verzorgen en dat soort zaken. Maar thuis kregen we even ‘opstart’ hulp.

Ook thuis liet A. zien dat ze een sterkte dame was. Wel bleven we onder controle van het ziekenhuis, kinderarts en de fysio therapeut.

Het eerste jaar waren er geregeld controles. Deze controles zagen er eigenlijk steeds goed uit. We hebben ook nog een grote controle in het AZM gehad en ook deze was goed.

De eerste prikjes heeft ze gekregen in het ziekenhuis en moesten we een nachtje voor blijven. Van de ene kant vervelend, je bent net 2 weken thuis met je meisje en dan moet je weer een nachtje in het ziekenhuis verblijven. Aan de andere kant ook een veilig gevoel. Doordat ze zo vroeg geboren was en qua gewicht nog steeds aan de lichte kant wisten ze niet hoe haar kleine lijfje zou gaan reageren. Maar ook dit verliep goed.

Ze kon wat later zitten dan het gemiddeld. Met 10 maanden zat ze echt stevig. Tijgeren daarentegen deed ze op een gemiddelde leeftijd. Kruipen deed ze ook pas rond de 11 maanden.

Lopen ging wel goed, ze liep met 16 maanden. Daarbij zeggen ze dat je de leeftijd van je kindje mag corrigeren tot ze een jaar of 2 zijn. Dit hebben wij niet altijd gedaan. Natuurlijk houd je in je achterhoofd dat ze eigenlijk ruim 2,5 maand jonger is, maar we zijn zoveel mogelijk van 9-2-2011 uit gegaan.

En ja, over 3 maanden wordt ze gewoon al 5 jaar!

Ondanks haar vroeggeboorte heeft ze geen achterstand of beperkingen eraan overgehouden. Ze heeft zich ontwikkeld zoals een gemiddeld kindje dat doet. De maandelijkse controles werden na haar 1e verjaardag ook gestopt omdat het er goed uit zag qua ontwikkeling. Toen ze 2 was heeft ze nog een laatste jaarcontrole gehad en daarna is echt alles afgesloten.

Wat een heerlijk gevoel was dat!

Ze is en blijft onze kleine dame. Met 4 jaar en 9 maanden is ze maar 1.00m groot en weegt 14 kilo. Een kleine prinses. Ze volgt keurig haar eigen lijn dus er is weinig aan de hand.

Mijn vriend en ik zijn zelf ook niet de grootse. Ik haal maar net de 1,60m en mijn vriend zal rond de 1.73cm zijn. Dus in principe past ze prima bij ons gezin 😉

Wereld Prematuur dag zal altijd een dag zijn waarop ik aan de gebeurtenissen rondom mijn zwangerschap en onze kleine meid blijf terug denken. Hoe wij van geluk mogen spreken dat alles goed is gekomen.

IMG_2096

Via facebook, ouders van nu pagina, zag ik laatst een artikel. Ze hadden foto’s gemaakt van kinderen als prematuur geboren. Deze kinderen hielden een foto van zichzelf vast als prematuur. Ik vond het prachtig en kreeg er tranen van in mijn ogen.

Daarom maakte ik deze foto. Onze dochter heeft een fotoboekje vast met een foto waarop ze 1 dag oud is. Ze ligt in de couveuse met verschillende draadjes. Zelf kijkt ze geregeld in het boekje en vraagt ze of ik wil vertellen over haar geboorte.

Ik wil ooit of liever gezegd binnenkort nog een professionele foto laten maken van dit idee. Daarom eens op zoek naar een goede fotograad die dit voor ons wil vast leggen.

 

 

 

8 Replies to “Wereld Prematuur dag #onze dochter”

  1. Wat mooi om te lezen hoe het nu met je dochter gaat. Wat moet dat een zware start zijn geweest! Mijn zoontje kwam 3 weken te vroeg. Een paar uur eerder hij had officieel in de categorie prematuur gezeten. Natuurlijk een groot verschil als een kindje met 30 weken wordt geboren, maar hij hoefde hierdoor in ieder geval apart in een couveuse. Het is daarbij altijd een slank ventje geweest, maar volgt exact de curve zoals ook bij jouw dochter.

    Ik moet trouwens denken aan iemand die ik vorige maand heb leren kennen in Amerika. Ze werkt op de afdeling met prematuur baby’s in Savannah. Ze zegt dat in haar stad kinderen vaak worden achter gelaten door de ouders, gedurende die periode. Dat bijna geen moeder het kind komt opzoeken, terwijl zij in het ziekenhuis vechten voor het leven van de kleine. Dat vindt ze nog steeds onbegrijpelijk. Ik ook. Ik zou elke minuut bij mijn kleine willen zijn en laten weten dat hij niet alleen vecht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: