Al maanden denk ik ‘dit is een fase’. Wanneer ze ouder is gaat ze vast en zeker beter eten. Ja, ik heb het hier over de eetgewoontes van onze 4 jarige dochter. Ze eet haar bordje zelden leeg, groente /vlees eet ze nauwelijks…. Het blijft bij muizenhapjes!

Het is een bekend onderwerp onder de moeders. Maar hoe ga ik hier nu mee om?

Via de blog van in a flow around the world zag ik heerlijke en leuk gevulde bordjes voorbij komen met gevarieerd eten voor haar zoontje. Wat zal dat als moeder genieten zijn als je kind daar heerlijk van smult.

Onze dochter A. is nooit een grote eter geweest. En ik vermoed dat ze dit ook niet zal worden. Ik doe er eerlijk gezegd ook niet zo moeilijk over. Ik ben geen moeder die haar dwingt om te eten. Het is niet zo dat ze geen groente eet. Ze is dol op wortelen, komkommer en paprika. In een goede bui, eet ze ook wel eens bloemkool, bruine bonen of sperziebonen.

Maar ik zal aan tafel geen strijd met haar aan gaan. Natuurlijk moet ze een hapje van ons proeven. Maar echt dwingen of dreigen zal ik niet doen. Dit past als moeder niet bij mij.

Ik merk ook wanneer ik er druk achter zet, ze helemaal geen zin heeft om te eten. Er een spelletje van gaat maken. Vaak helpt het om haar 1 jarige broertje een compliment te geven. “Wat ben jij lekker aan het smullen.’ of ‘ Wat goed, weer een hapje op’. Op deze manier neemt ze vaak nog een hap en zegt ze trots ‘ Kijk ik heb ook iets in mijn mond’. Toetjes slaan we bij ons niet over. Dit hoort bij de maaltijd. Wanneer ze niet goed eet, zal er in ieder geval niet gedreigd worden met ‘ dan ook geen toetje’.

Haar broertje eet overigens vrij goed. Maar daar kan nog verandering in komen. Hij is immers pas net 1 jaar. Ik kan me herinneren dat A. voor haar 1e verjaardag ook nog alles met smaak at en ze daarna pas kieskeurig werd.

Naar school neemt ze iedere dag een stukje fruit mee. Dus dat krijgt ze keurig binnen. Verder is ze geen grote snoepkont. Al is ze wel dol op chocolade en paprika chips. Ze vraagt wel eens  ‘ mag ik iets lekkers?”. Ze kiest dan voor een crackertje of rijstwafel. Geen probleem, dat mag natuurlijk! In haar ogen is dat iets lekkers. Vlak voor etenstijd geef ik niks, anders eet ze nog minder dan anders.

Als ouder heb je toch de hoop dat dit een fase is. Dat ze over een tijdje weer haar bord leeg eet, geniet van lekker eten. Maar dat komt vast en zeker wanneer ze ouder is!

Wat wij in ieder geval af en toe doen, puur voor mijn moeder gevoel, is verse groentesoep maken. Niet dat ze de groente uit de soep eet, maar wel de soep zelf. Hierin zitten natuurlijk ook vitamine in door het koken van de groente. Ik ben dan weer gerust want zo kan ze er weer even tegenaan. En echt klagen mag ik eigenlijk niet… ze is geen grote snoepkont, eet fruit en is een meid vol energie! En dat genieten van eten….. dat komt wel…. Alles heeft zijn tijd nodig ze is pas 4 jaar…

Herkenbaar? Of misschien tips voor het avondeten, lekkere kindergerechten?

foto 3

Op de foto een Bordje eten van A. tijdens het avondeten.

Haar bordje ziet er toch nog gevuld uit hè… Spaghetti of macaroni eet ze meestal zonder saus. Hier met  komkommers en paprika.

Dit keer geen vlees op haar bordje, maar geregeld ligt er kipfilet, gehakt of hamblokjes bij. Het begin is er zullen we maar zeggen 😉

6 Replies to “Kinderen en eten…”

  1. Ook hier geregeld problemen om er iets in te krijgen. Al ben ik een paar weken geleden begonnen met een andere aanpak en die werkt! (Hier dan) Mama bepaalt heel de dag wat mijn meisje te eten krijgt… ze krijgt enkel de maaltijden (2 sneden brood met beleg) en een stuk fruit overdag en ’s avonds wat de pot schaft. Ze weet dat ze eerst een aantal dagen goed alle maaltijden behoort te eten voor er beloningen volgen, straffen is er niet bij. Niet willen eten, prima. De consequentie is dat mama alles blijft bepalen en niet altijd haar lievelingskeuzes maakt. Inmiddels eet het dametje braaf mee en gaat het zo goed dat er beloningen bij komen, een toetje of een extra lekkere maaltijd of zelf beleg mogen kiezen of een klein snoepje overdag… het werkt! En toch geen strijd aan tafel, wat een zaligheid is. Misschien werkt het ook bij jou?

    1. Bedankt! Geen strijd aan tafel is idd zalig! Gelukkig is dat er nu ook niet, meer beter eten toch prettig! Wie weet helpt jouw tactiek ook bij onze dochter 🙂 Hoe ous is jouw dochter als ik vragen mag.

  2. Helaas geen tips. Bij ons is het precies andersom. Mijn zoontje at heel goed maar de laatste paar weken is het een drama om hem mee te laten doen met het avondeten. Bij de lunch geef ik hem vaak wat komkommer, tomaatjes etc dus zijn vitamientjes krijgt hij wel. Maar het is inderdaad heel lastig als je kindje niet goed eet.

  3. Hier helaas voor jou geen ervaring mee
    Heb je al is zitten denken aan een beloningssysteem ?
    Op een kaart bij met uiltjes of prinsesjes met een wasknijper ongeveer 8 of 10
    Bij goed eten 1 naar voren
    Niet eten blijft het knijpertje op dezelfde plek
    Bijv voor een ijsje als toetje
    Is maar n idee hoor
    Begrijp heel goed dat je geen strijd wil maken
    Maar het zou fijn zijn dat je er geen rek mee hoeft te houden!
    Ik ben benieuwd hoe het over n paar maanden gaat schrijf je er nog over?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: